Mart Witteman, geboren op zondag 14 mei, de dag dat Moederdag op pinksteren viel, wist eigenlijk vanaf het begin  van zijn bestaan dat zijn leven een totale chaos zou worden. Opgroeiend in een zorgeloos Haarlems wijkje werd, afgeschermd van alle ellende op de wereld, de rotzooi die hij maakte achter zijn reet opgeruimd. Daar in de Voorduinstraat ontwikkelde Mart zijn zorgeloze kijk op het leven. ‘Het komt wel goed, het loopt wel los.’

Rond zijn twaalfde levensjaar merkte hij dat hij ‘anders’ was dan de andere jongetjes uit zijn middelbare schoolklas. Hij was veel lekkerder dan de rest, en meisjes hadden veel meer aandacht voor hem. In zijn optiek althans. Een enigszins verknipt zelfbeeld ontstond hierdoor.

Goed. Dit was een stukje geschiedenis. Nu even over de Mart Witteman van nu. De omschrijving op zijn Twitter-account vat zijn persoontje eigenlijk goed samen: ‘Ik ben Mart, een lieve Haarlemse jongen. Ik geef om de kleine dingetjes. Ik probeer te genieten.’

Een stressvol leven zal Mart nooit leiden. Hij laat het simpelweg niet toe. Dit is zowel een van zijn krachten als een van zijn grote zwaktes. Langzamerhand begint deze passievolle jongen te beseffen dat inzet vereist is om ergens te komen.

Naast sporten en knappe meisjes heeft Mart een enorme passie voor geluid. Hij zei ooit in beschonken staat: ‘Hetgeen dat mijn emoties het meest beïnvloed is geluid( en bier).’ Hieruit vloeit ook de grote interesse in muziek en radio voort. Zijn brede muzieksmaak, praatgrage karakter en gestoorde gedachtegangen (TBS?) maken hem tot de ideale Jule in de Nacht side-kick.

Mocht Mart Witteman als arrogant en vervelend op u overkomen? Probeert u alstublieft door de buitenlaag heen te kijken. Hij meent het goed.